دستگاه سختی گیر رزینی هایجنیک مدل soft BX2

املاح کلسیم و منیزیم از جمله عمده ناخالصی های آب به شمار می روند. مقدار بیش از حد این املاح، برای مصارف صنعتی و خوراکی مناسب نمی باشد. سختی آب، عامل تشکیل رسوب در دیگ ­های بخار، مبدل­ های حرارتی، برج­های خنک کننده و سیستم های سرد­کننده و … می باشد
در آب های صنعتی بالا بودن سختی آب سبب تشکیل رسوبات سخت در جدار لوله ها، دیگ های بخار و آب گرم می گردد که علاوه بر افزایش افت فشار در طول مسیر لوله، سبب کاهش ضریب انتقال حرارت می شود.

بالا بودن سختی در آب های آشامیدنی سبب ایجاد طعم خاص و امراض مختلف می گردد. حد مجاز سختی آب های آشامیدنی مطابق استاندارد WHO به میزان ۲۵۰ میلی گرم در لیتر بر حسب CaCo3 تعیین شده است.

موارد کاربرد:

۱- کاهش سختی آب های آشامیدنی

۲-حدف سختی آب تغذیه دیگ بخار

۳- حدف یا کاهش سختی آب سیستم های گرمایش و سرمایش

۴- حذف یا کاهش سختی آب مورد نیاز در صنایع مختلف

نحوه عملکرد سختی گیر:

در فرایند سختی ­گیری به  منظور حذف کلسیم و  منیزیم، آب  سخت از میان رزین­ های تبادل یونی که در داخل مخزن دستگاه قرار دارند عبور می نماید. رزین تبادل یونی، سدیم موجود خود را با  کلسیم و منیزیم موجود در آب جا به جا  می­ نماید به گونه­ ای که آب عبوری از رزین، بدون سختی و تنها حاوی نمک های سدیم می باشد. در این شرایط کلسیم و منیزیم در داخل رزین جای گرفته­ اند. رزین سختی گیر دارای ظرفیت محدود می باشد و پیش از آنکه ظرفیت رزین سختی­ گیر اشباع گردد، می باید عملیات احیا سازی با محلول کلرید سدیم یا همان نمک متبلورانجام شود. اگر رزین کاتیونی با محلول نمک شستشو داده شود، خاصیت سختی­گیری خود را باز می یابد و احیاء می گردد.